งานที่เริ่มต้น ใหม่ๆมันยากเย็นนัก.....แล้วเราจะวิ่งหาอะไร..ที่มันยากเย็นนี้เพื่อใครเล่า 
มีใครบอกว่าไม่มีวันสายถ้าเราจะเริ่มต้น..ไม่จริงเลย ...
ด้วยวัยและอายุมันเป็นอุปสรรคนักหนาสำหรับเรา...
ครั้งหนึ่งได้ละทิ้งความฝันของตัวเอง ไป   
ไขว่คว้าที่จะอยู่บนโลกใบนี้เหมือนคนทั่วไป ยินยอมและยินดี...ที่จะเสพวัตถุ 
ยอมที่จะปล่อยชีวิตไปตามกระแสสังคม  ที่รุ่งเรืองของวัตถุ  
วิ่งเข้าไปหากับดักที่ไม่มีที่สิ้นสุด  ...แล้ววันหนึ่ง  ....หวนคิดได้ว่า...
ความสุขที่ได้มาไม่ใช่แล้ว.. ..จะทำอย่างไรนอกจากหยุดมันแล้ว   ทบทวน 
ดำเนินชีวิตใหม่มันยากนักกับความเคยชิน  แต่อย่างน้อยเราก็ยังหลงเหลือทัศนคติ
  ความฝัน  และจุดมุ่งหมายที่จะเดินต่อไปตามทางนั้น....ยังวาดหวัง
และฝันใฝ่ ถึง ปลายทาง 
  เสมอ ๆ